|
|
Łączność radiową zapewniały działom szturmowym StuH42 radiostacje krótkofalowe FuG 15 i/lub FuG 16 o zasięgu do 4 km w czasie postoju oraz odpowiednio 2 km w czasie ruchu. Radiostacje wyposażone w dwumetrowe anteny prętowe Stabantenne działały w zakresie częstotliwości od 23kHz do 24,95 kHz. Radiostacja FuG15 składała się z odbiornika typu USW typ h, zaś radiostacja FuG 16 z 10-cio watowego nadajnika h i odbiornika USW typu h. Radiostacje zasilane były z instalacji elektrycznej pojazdu o napięciu znamionowym 12V. Do łączności wewnętrznej używano systemu Bordersprechanlage Typ 24.
W skład wyposażenia dodatkowego wchodziły kanistry z paliwem, wiadro, dwie liny holownicze narzędzia i części zapasowe, łopata, siekiera, łom, młot i nożyce do cięcia drutu kolczastego przewożone na błotnikach oraz pancerzu bocznym kadłuba. Drobne częsci zapasowe i akcesoria znajdowały się w zasobniku na prawym błotniku. Za nim umieszczony był lewar. Na tylnej płycie często przewożono zapasowe koła nośne. Ponadto 15 lipca 1944 roku Biuro Techniczne Wojsk Lądowych zaleciło na górnej powierzchni nadbudowy montaż gniazd dla dźwigu polowego o udźwigu 2000kg.
|
