Czołg lekki

SdKfz 101 PzKpfw I

Uzbrojenie

• HISTORIA
• DANE TAKTYCZNO-TECHNICZNE
• NAPĘD
• WYPOSAŻENIE RADIOWE I DODATKOWE
• MALOWANIE
• KONWERSJE

Wieża czołgu PzKpfw I Ausf.A z dobrze widocznymi karabinami maszynowymi Dreyse MG13

Wieża czołgu PzKpfw I Ausf.C z działkiem automatycznym EW 141 kalibru 20mm i karabinem maszynowym MG34

Uzbrojenie czołgów PzKpfw I Ausf. A i B stanowiły dwa karabiny maszynowe Dreyse MG13 kalibru 7,92mm o szybkostrzelności praktycznej 680 strz./min., umieszczone w ręcznie obracanej wieży. Karabiny w pionie mogły być przemieszczane w zakresie od -12° do +18°. W naprowadzaniu luf na cel pomagał celownik typu TzF 2 o dwukrotnym powiększeniu. Zapas amunicji wynosił 1525 (61 magazynków bębnowych po 25 pocisków każdy) w pojazdach typu Ausf. A lub 2250 (90 magazynków) pocisków w czołgach PzKpfw I Ausf. B.

Uzbrojenie czołgów PzKpfw I Ausf. C stanowiło działko automatyczne EW141 oraz karabin maszynowy MG34 kalibru 7,92mm produkcji firmy Rheinmetall-Borsig. Dowódca pojazdu posiadał wieżyczkę wyposażoną w celownik typu TzF 10. Czołgi PzKpfw I Ausf. F uzbrojone były w dwa karabiny maszynowe MG34 naprowadzone na cel przy pomocy celownika TzF 8.

Chociaż czołgi PzKpwf I były w zasadzie budowane jako czołgi szkolne, a używane bojowo jako czołgi lekkie lub czołgi rozpoznawcze to w bardzo sprzyjających warunkach mogły również zwalczać bardzo lekko opancerzone cele. Efektywność przeciwpancerna karabinów maszynowych, w które były uzbrojone zależała przede wszystkim od trzech czynników:

• zdolności penetracyjnych używanej amunicji (zależącej od rodzaju pocisku i jego prędkości początkowej)
• szykostrzelności broni
• celności (skoncentrowania trafień na małej powierzchni w celu osiągnięcia - wraz z szybkostrzelnością - efektu zmęczenia materiału)

• sS - ciężki pocisk karabinowy - podstawowy typ amunicji stosowanej w niemieckich karabinach maszynowych (ok. 80-90% całkowitej produkcji)
• SmK - pocisk karabinowy z rdzeniem z utwardzanej stali - ok. 7% całkowitej produkcji
• SmK(H) - pocisk karabinowy z rdzeniem wolframowym - produkowany do wiosny 1942 (w tym okresie Niemcy stracili źródła zaopatrzenia w wolfram) do tego czasu stanowił ok. 1-2% całkowitej produkcji
• SmK L'spur - pocisk karabinowy smugowy z rdzeniem z utwardzanej stali - produkcja niwiele mniejsza niż pocisków SmK
• lS - lekki pocisk karabinowy z aluminiowym rdzeniem - ok. 4-7% całkowitej produkcji - używany głównie do obrony przeciwlotniczej
• lS L'spur - lekki karabinowy pocisk smugowy z aluminiowym rdzeniem - mniej niż 1% produkcji - używany j.w.